bugün ailece oy kullanma heyecanıyla hazırlanıp evden çıktık. kafamda bir sürü soru işaretiyle oy verilecek okulun kapısının önüne geldim. artık karar vermiştim. kararım beni güldürdü gerçi.. eğlenceli bir oy verme işleminden sonra olayın finaline geldik. " mürekkep" .

bu konuda ne kadar beceriksiz olduğumu bir kez daha kanıtlamış oldum. " sağ baş parmağını uzat. " dedi, görevli adam. işaret parmağına hazırlanmıştım ben. şaşırdım, uzattım. mürekkebi döktü. diğer elimle hemen sildim. mürekkep, bütün parmağıma bulaştı ve de diğer parmaklarım da mürekkep oldu. ben bu beceriksizlikle boğuşurken babam, " saçlarını pembe yaptın ama hala aptalsın. " dedi. ve gülerek girdiğim okuldan gözlerim dolu dolu çıktım. hayat böyle bişey işte. insanın karşısına ne zaman ne çıkacağı belli olmuyor.