Tuesday, September 25, 2007


i love popomundo.



Tuesday, September 11, 2007

hayko cepkin, son zamanlarda müzik dinleme keyfime keyif katan insan. çok saygı duyuyorum. yaşlanıyor olduğuma seviniyor, gençliğimi hissettiğim için de heycanlanıyorum sayesinde.
rock'n coke sahnesinde, gençlik yıllarımda olduğu gibi en önde heycanla bekledim, hayko cepkin' i. yanımda culya vardı. kendisi yaşlandığını erken kabullendiğinden etrafımızdaki küçüklere bir gazla delireceklerini düşünerek nasihatlar dağıttı. sonuçta konser boyunca halimizden gayet memnunduk. hayko cepkin sahnesi de çok başarılıydı. çok takdir ediyorum. bundan sonraki işlerini de büyük bir keyifle takip edeceğime eminim.
ilk albümünü ( sakin olmam lazım ) pek sevmemiştim. ama 2. albümünü ( tanışma bitti ) dinledikten ve çok beğendikten sonra birazcık araştırma yaptım. hayko cepkin' in bu albümlerle ve tarzıyla ilgili sözleri kafama yattı ve ilk albümünü reddetmekten vazgeçip dinledim. onu da artık seviyorum. ama tabiki favorim tanışma bitti albümü. tavsiye ettiğim şarkıları: sonra görüşelim, ölüyorum, melekler, sıkı tutun, yalnız kalsın..

Monday, September 10, 2007

yarım kalmış olan aşksa eğer, bir kenarda bekliyormuş.. yıllar da geçse üstünden, bir gün selamlayıp seni, yanına sandalye çekip oturuyormuş...

Saturday, September 08, 2007


gençlik yıllarımda :) yani ortaokulda, lisede okuldan geldikten sonra kendime vakit ayırıp günlüğüme yazılar yazdığım ne kadar da iyi olmuş. şimdi çok daha iyi anlıyorum. hayatımla ilgili önemli ayrıntıları unutmuş, keyiflerinden bihaber yaşayıp gidiyormuşum. ta ki eski bir yüzle karşılaşana kadar. eski ama çok da önemli... o kadar çok şeyi hatırladım ki, yeniden hissettim ki şuan içim karmakarışık.
evet, eskiden beri durmadan tekrar edip durduğum gibi " hiçbir şey tesadüf değildir. " ..
hayata kendimi kaptırıp her zaman aynı saçmalıkları yazdığımı fark ettiğim an günlük işini bırakmıştım. arada bir karalıyorum, patlamamak için o kadar. artık yeni bir keyif edindim bu günden itibaren: günlüklerimi okuyup düşüneceğim. evet, aslında düşünecek o kadar çok şey var ki. . bir yandan kalbim öyle çarparken nasıl becermişim herşeyi saklamayı.. ya da neden saklamışım, acaba korkmuş muyum yoksa sadece cesaretsizlik yapıp yaşıma mı uymuşum.. ne yapmışşam yapmışım ki sanırım yine en doğrusunu yapamamışım...
" hayat çok garip bir yer. "
neyin, ne zaman ve nasıl bir şekilde insanın karşısına çıkacağı hiç belli olmuyor.

" ah be kızım ne yapmışsın öyle. hadi o becerememiş, sen neden susup gözlerini kapatmışsın. çok yazık olmuş işte, her şey ne kadar da güzelmiş.. " hayat için, onun için en iyi dileklerimle...