faylarım çoğaldı, çatlaklarım kapandı.
gözlerim kurusa da ruhum yanına uzandı.
uyanma tatlı, ellerin kalbimde kalsın.
nefesim içinde, ateşin tenimi yaksın.
sensizlik aklımda yok.
kimsesizlik kanımda çok.
sussam içimdesin, çağırsam nerdesin?

nefesimi küçük bi ağacın kovuğuna üflemiştim ben. en tatlı oyunumu oynuyordum. çok mutluydum. ne olucak diye heycanla bekledim durdum.
ağacın kovuğuna yaklaştım sonunda, iyice baktım karanlığa. insanlar yerine gölgeleriyle arkadaşlık ettim. aylar geçti. karanlıktan sıkıldım. nefesim nerde benim? bu karanlıktan nasıl kurtulucam? o benim tatlı ağacım çok mu arkalarda kaldı, nasıl bulucam?
gözlerimi yumdum. 10' a kadar sayıyorum. cevaplar bana koşsun. gözyaşlarım yerinde dursun.

yıldızları kayarken sabitledim bu gece.
tut ki artık sabah olsun istedim.
ve anladım.
sen daha mucizelere inanmazken ben, gökyüzünde inci peşinde koşacaktım.
yıldızlar kucağıma düştü, yeryüzü kız kulesine sıkıştı.
gitmeyecektim, kal deseydin.
fakat çoktan diledim.