nefesimi küçük bi ağacın kovuğuna üflemiştim ben. en tatlı oyunumu oynuyordum. çok mutluydum. ne olucak diye heycanla bekledim durdum.
ağacın kovuğuna yaklaştım sonunda, iyice baktım karanlığa. insanlar yerine gölgeleriyle arkadaşlık ettim. aylar geçti. karanlıktan sıkıldım. nefesim nerde benim? bu karanlıktan nasıl kurtulucam? o benim tatlı ağacım çok mu arkalarda kaldı, nasıl bulucam?
gözlerimi yumdum. 10' a kadar sayıyorum. cevaplar bana koşsun. gözyaşlarım yerinde dursun.