pembe bir kalp kurusu dolanıyor içimde. küçük küçük kemiriyor, duymuyorsun değil mi? hiç ses de çıkarmıyor. boşluktan başka bir işe de yaramıyor zaten. beni yiyip bitiriyor, boşluk büyüdükçe sen doluyorsun. sevdikçe susuyor, nefes aldıkça azalıyorum. gözlerimi kapatsam gündüz oluyor, yağmurda yürüsem tek damla isabet etmiyor. üstümü başımı yırtsam yine fayda etmiyor. oysa o kadar şeffafım ki.. sanırım ışıktan gözlerin kamaşıyor. kör müsün, ebe misin? saklambaça ne dersin?