21.01.09 hc
( sabaha doğru, saat bilmem kaç )

beyaz bacalı bir ev gördüm, yaşadığımı fark ettiğim an
hem köprü yine pembeydi, ben geçerken
içim aksın diye baktım suya
gözümden tek damla aktı asfaltın buzuna
geride kaldı hüzün, tattığım o güzel yüzün
yanımdan geçen bir şerit gibi nefesim
aah bitmedi ki, gündüze varayım.

01:55

kıpırdamadan yatıyorum yatağımda
karanlık üzerime sindi
yastığım sırılsıklam
ruhum bile beni terk etti
sarıldığım sadece sıcak fırın
sessizlik kulaklarımda uğultu
yankı yapıyor ağzından çıkanlar
baksam da göremiyorum ne varsa
midem bile bulanıyor
ne olucak ki şimdi
5 i de çalışmıyor
ama ölüyordum ya hani geçenlerde
neyse ki yaşıyorum, yatağımın en dibinde..