her gün hatta her dakika birbirinden o kadar farklı ki kafam karışıyor. mesela kar yağması gerekirken güneş içimi ısıtıyor. sanki benimle birlikte, herşey alt üst oldu. kafamı kaldırmadan yürürken yol kenarındaki çimlerde açmış renkli çiçekler gözüme çarpıyor. oysa mutlu insanlara gözüm kaymalı değil mi. belki de artık mutlu olmak umrumda bile değil. dedim ya kafam karışıyor. karanlıktan eskisi kadar korkmuyor, sessizlikten çekinmiyorum.
uçurtma uçuyor mu havada diye merak etmiyorum, rüzgarın bütün hücrelerime hakim olmasını beklerken gözlerimi kapatıyorum. gökkuşağı çıkmış mı diye merak etmiyorum, yağmur sonrası kendini gösteren güneşin gözlerimi kamaştırmasını beklerken fonda çalan şarkının sesini yükseltiyorum.
aşktan birden hayata düşmek, geçen her dakikayı yetersizmiş gibi gösterip nefes almayı zorlaştırıyor.

gecenin bir köründeyim şuan. pencereden baktığımda etraftaki ağaçlara karışmış sis var dışarda. karanlıkta ormana yayılan sisten korkarım çok. her an her yerden bir şey çıkabilir tabi. bir yandan kaloriferin yanındaki minderlerde yorgunluğumdan kurtulmaya çalışıyorum. frank sinatra sayesinde ne kadar çok özlediğim olduğunu fark ettim. eski günleri o kadar çok özledim ki şuanda. sabrımın zorlandığı çoğu zaman, aklıma 1-2 sıcak ve güzel şey geldiğinde hemen gözlerimden 1-2 sıcak damla akıyor. şimdi olduğu gibi..
* herkes yağmurdan kaçarken bizim hazırlanıp dışarı çıkmalarımızı özledim.
* kurulan hayallerin, bir papatyayla bile gerçekleşebileceği günleri özledim.
* küçücük ellerimle, babamın baş parmağını tutup onunla gezmeyi özledim.
* bisiklet şampiyonu olmayı özledim.
* her gün eve yara bere içinde gelmeyi özledim.
* her saklanbaç sonunda kurt olmayı özledim.
* sokak köpeklerini yıkamak için komşunun balkonunndan leğen, evden de deterjan çalıp var gücümle, tertemiz yapmak için uğraşacak kadar saf olmayı özledim.
* odaların duvarlarına ketçapla bir sürü şekil yapmayı özledim.
* her an gülmeyi, özledim.
* ders çalışıyormuş gibi yapıp odada kendi kendime sessiz şarkılar söylemeyi özledim.
* ağlarken gözyaşlarımın su gibi akmasını bile özledim.
bunların hiçbiri bir yere kaybolmadı. içimde bir kenarda bekliyorlar. hala kendi kendime huzur üretebilme nedenlerim hepsi.
*** kalbimi çok seviyorum. tamir edeceğim..

evet, artık 2007. hayatım boyunca kötü geçen yıllarım, hep tek sayıya denk geldi. umuyorum ki bu sene hiç de öyle olmayacak. çünkü 2006 bana yeteri kadar zor geldi. aklımdan çıkmayan bir sloganım bile oldu: hayat çok zor. evet, artık hayat çok zor. ama elbette ki düzelecek. bu sene biraz değişmeli hayat. şimdiden yüzümde bir tebessüm, içimde küçük bir huzur oluştu bile. ( teşekkür etmem gerekenler var sanıyorum. )
hep mutlu, hep.